Pedagogisch Tact

 

Alle medewerkers van De Buut hebben in de afgelopen schooljaren het traject Pedagogisch tact doorlopen. In verschillende trainingen van trajectdocenten van het NIVOZ is het belang van het juiste doen op het goede moment, in de ogen van de leerlingen, naar voren gekomen. Je zou pedagogisch tact kunnen omschrijven als een bijzonder moment van interactie, waarop een leerkracht het goede weet te doen op het juiste moment. Ook in de ogen van de leerling.      Wij , Het Kind

Uiteraard heeft een leraar een andere verantwoordelijkheid, maar het succes maken ze samen. De leraar kan niet de kinderen veranderen. Maar wel kan hij anders naar kinderen kijken, waardoor de kinderen anders gaan reageren.
Hoe en waar kunnen we pedagogische tact-inuitvoering aantreffen?

Op die vraag is niet altijd een antwoord te formuleren. Kinderen kunnen overigens vaak haarfijn het verschil maken tussen leerkrachten die "echt" zijn en betrokken op het kind en de leerkrachten die doen alsof.

Tact toont zichzelf als terughoudendheid, als een openheid naar de ervaringswereld van het kind, als een afstemming op subjectiviteit, als subtiele beïnvloeding, als situationeel vertrouwen, en als de gave van de improvisatie." Pedagogische tact houdt de ruimte van het kind in stand, het beschermt wat kwetsbaar is, het voorkomt pijn, het maakt heel wat kapot is, het versterkt wat goed is, het onderstreept wat uniek is en het ondersteunt persoonlijke groei. Pedagogische tact leunt op ons vermogen om de behoeftes en de mogelijkheden van ieder kind te zien en te horen. Hiervoor moeten we als opvoeder onze ogen en oren goed gebruiken om op een zorgende, open en ontvankelijke manier te zoeken naar de mogelijkheden van een kind, naar wat dit specifieke kind kan worden. Openheid en oordeelvrij acteren zijn hierbij van groot belang. Pedagogische tact vinden wij op De Buut van groot belang. Het is van belang dat we als school en thuis op één lijn zitten want twee sporen kunnen leiden tot ontsporing. Dit betekent in de praktijk:

• Jezelf wegcijferen om er te kunnen zijn voor het kind;

 • Je open stellen voor de betekenis die iemand anders jou op dat moment laat zien;

 • Het kind accepteren; ook op een negatief moment;

• Actieve beschikbaarheid en openheid;

• Jezelf de vraag stellen: volgt het kind jou of volg jij het kind?

 • Gelijkwaardige houding;

• Respect voor de eigen ontwikkeling van het kind;

 • De bril van het kind opzetten en het kind onvoorwaardelijk aanvaarden;

• Dat niemand wordt buitengesloten, tenzij deze persoon daar zelf voor kiest.